گردشگری و صنایع دستی 8
- دوشنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۴
- 132 بازدید
- مقالات
مقدمه
در ارديبهشت ماه 1385 اولين كنفرانس بين المللي گردشگري و صنايع دستي از طرف سازمان گردشگري سازمان ملل متحد، و با همت پژوهشكده هنرهاي سنتي و معاونت هنرهاي سنتي و صنايع دستي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي وگردشگري در تهران برگزار شد که حاصل این برنامه انتشار مجموعه مقالات ارزشمند و بیانیه ای جهانی بود. متاسفانه مباحث این کنفرانس به صورت رسمی منتشر نشد؛ در این مجال سعی شده سخنرانی های آن کنفرانس به صورت چکیده و خلاصه شده در چند نوبت منتشر شود.
بخش8 - سنجش صنایع دستی و تأثیر آن بر گردشگری از طریق شاخص
دومينيك بوشارت - كارشناس توسعه صنايع دستي - دفتر مشاوره بوشارت، فرانسه
این مقاله به بررسی اهمیت صنایع دستی در صنعت گردشگری میپردازد و نشان میدهد که چگونه با استفاده از یک شاخص ساده و قابل اندازهگیری، میتوان نقش اقتصادی و فرهنگی صنایع دستی را در رونق گردشگری ملی و بینالمللی ارزیابی و تقویت کرد. یونسکو شاخصی را پیشنهاد کرده که بر اساس آن میتوان میزان هزینهای که هر گردشگر در طول یک روز صرف خرید صنایع دستی میکند را به دلار آمریکا محاسبه کرد. این شاخص میتواند راهگشای توسعه پایدار صنایع دستی در پیوند با گردشگری باشد.
1. ضرورت برنامهریزی برای صنایع دستی در ارتباط با گردشگری
در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، با وجود رشد صنعت گردشگری، برنامهای برای هماهنگسازی و توسعه صنایع دستی وجود ندارد. این ضعف برنامهریزی باعث شده:
- کالاهایی تولید شود که مورد علاقه گردشگران نیستند.
- فروشگاهها پر از صنایع دستی بیکیفیت باشد، در حالی که گردشگران با درآمد بالا به دنبال محصولات باکیفیتتر هستند.
- فرض نادرستی شکل بگیرد که گردشگران تمایل زیادی به خرید صنایع دستی ندارند، در حالیکه مطالعات نشان دادهاند بسیاری از آنها بودجه قابل توجهی برای این خرید در نظر میگیرند اما محصول دلخواهشان را پیدا نمیکنند.
همچنین نوع محصول نیز اهمیت دارد، نه فقط قیمت آن. برای مثال، گردشگران ایتالیایی به سبدهای سنتی علاقه دارند ولی این نوع محصول را در مغازههای توریستی نمییابند. این موضوع نشاندهنده فاصله زیاد بین تولیدکننده واقعی و بازار فروش گردشگری است.
2. اهمیت اقتصادی صنایع دستی با نمونههای بینالمللی
آمارها نشان میدهند که در برخی کشورها، فروش صنایع دستی به گردشگران از صادرات رسمی این محصولات بیشتر است. این امر گواهی بر اهمیت اقتصادی صنایع دستی در گردشگری است. به عنوان نمونه:
| کشور | حجم معاملات صنایع دستی (میلیون دلار) | تعداد صنعتگر |
|---|---|---|
| کلمبیا | 380 | 400,000 |
| مالزی | 490 | 90,000 |
| مراکش | 6,220 | 2,000,000 |
| تایلند | 4,350 | 2,000,000 |
| مکزیک | 800 | 6,800,000 |
کلمبیا بهدلیل استفاده از پرسشنامههای دقیق و مطالعات منظم، الگویی موفق در ارزیابی و توسعه بازار صنایع دستی در تعامل با گردشگران محسوب میشود.
3. شاخص صنایع دستی – گردشگری: ساختار و مراحل اجرایی
یونسکو یک «پرسش شاخص» طراحی کرده که در پرسشنامههای عمومی گردشگری گنجانده میشود. این پرسش در دو بخش تنظیم شده:
- بخش استاندارد: محصولاتی که در سطح جهانی بهعنوان صنایع دستی شناخته میشوند؛ مانند منسوجات، سرامیک، چوب، فلزات، چرم، شیشه، کاغذ و فیبرهای طبیعی.
- بخش غیراستاندارد: تولیداتی خاص فرهنگ ملی هر کشور؛ مانند مواد خام بومی یا اشیاء تلفیقی سنتی.
شاخص باید مستقل از مدت اقامت گردشگر باشد و واحد اندازهگیری آن دلار آمریکا انتخاب شده تا امکان مقایسه بینالمللی فراهم باشد.
4. اجرای مصاحبه و جمعآوری دادهها
برای سنجش این شاخص:
- اطلاعاتی مانند سن، جنسیت، شغل، درآمد، ملیت و مدت اقامت گردشگر ثبت میشود.
- بهترین زمان برای مصاحبه لحظه خروج گردشگر از کشور (مثل سالن انتظار فرودگاه) است.
- مصاحبهگر میتواند دانشجویان رشتههای مرتبط باشد و باید به گردشگر در پر کردن فرم کمک کند.
در جمعآوری دادهها، توصیه میشود که نمونهگیری بهگونهای طراحی شود که طیف گستردهای از گردشگران در فصول مختلف، با درآمد و ملیت متفاوت را پوشش دهد. این کار باعث افزایش اعتبار آماری شاخص خواهد شد.
5. کاربردهای راهبردی شاخص در سطوح مختلف مدیریتی
با تحلیل نتایج حاصل از این شاخص، مسئولان میتوانند تصمیمات دقیقتری در زمینه توسعه صنعت گردشگری و صنایع دستی اتخاذ کنند. نمونههایی از کاربرد این شاخص:
-
برای مدیران گردشگری: شناسایی کشورها و گروههای گردشگر با بالاترین پتانسیل خرید صنایع دستی و اولویتبندی در کمپینهای جذب گردشگر.
-
برای برنامهریزان صنایع دستی: طراحی دورههای آموزشی برای تولیدکنندگان، بهبود طراحیها و سازماندهی زنجیره تأمین مواد اولیه برای محصولات پرتقاضا.
-
برای مسئولان اقتصادی: محاسبه سهم واقعی صنایع دستی در اقتصاد ملی، تخمین تأثیر فروش مستقیم این محصولات در درآمد کشور، و تنظیم سیاستهای حمایتی مالی مناسب.
-
برای مسئولان فرهنگی: تعیین اینکه کدام نوع صنایع دستی بیشتر بهعنوان میراث فرهنگی توسط گردشگران شناخته میشود و حفظ کیفیت و اعتبار فرهنگی آنها.
6. انتشار نتایج شاخص در سطح عمومی
برخی کشورها با انتشار منظم نتایج این شاخص در رسانهها یا گزارشهای بازار، کمک کردهاند تا فروشگاهها و تولیدکنندگان صنایع دستی از نیازهای گردشگران آگاهی دقیقتری پیدا کنند. این اطلاعات به پیشبینی تقاضای فصلی، افزایش فروش و همگام شدن با مد و سلیقه روز گردشگران منجر میشود.
.
.
ادامه دارد
بخش اول _ گردشگری و پيوند آن با صنايع دستی
بخش دوم - صنايع دستي و ارتباط آن با جهانگردي / صنعتگران نيز سرمايه هاي شما هستند
بخش 3 - تاثيرات متقابل گردشگري و صنايع دستي
بخش 4 - گردشگری به عنوان سازمان دهنده ای برای صنايع دستی: مزایا و مضرات
بخش 5 - از بومي تا جهانی: اتصال صنايع دستی تايلند به صنعت جهانگردی
بخش 6 - جهانگردی و صنايع دستی: نوگرايی و هويت در بازار جهانی
بخش7 - صنایع دستی و جهانگردی - مشکلات و چشم اندازها
بخش8 - سنجش صنایع دستی و تأثیر آن بر گردشگری از طریق شاخص
بخش9 - استفاده موفق از صنایع دستی برای کاهش فقر و توسعه گردشگری در استان گوئیژو
بخش10 -تدوین برنامه بين المللي بازاريابي صنايع دستي در صنعت گردشگری
بخش11 - راهکارهای آسهآن در بازاریابی صنایع دستی
بخش 12 - رقابت در خريد محصولات دستی، عامل توسعه صنعت گردشگری و صنايع دستی كره
اولین دیدگاه را شما برای این آگهی ثبت کنید