زیبایی و تکنیک در سرامیک های جونگجین پارک
1 0

یکشنبه ۸ شهریور ۱۴۰۵
14 بازدید
صنایع دستی در جهان

جهان زیبایی‌شناختی و تکنیکی

جونگجین پارک Jongjin Park

برنده جایزه لوه ۲۰۲۶

با تمرکز بر اثر Strata of Illusion

مقدمه

جونگجین پارک، سرامیست برجستهٔ کره‌جنوبی، یکی از معدود هنرمندان معاصر است که توانسته مرزهای ماده، ادراک و تکنیک را جابه‌جا کند. او با استفاده از کاغذهای روزمره و اسلیپ چینی، زبانی کاملاً شخصی در سرامیک معاصر ساخته است؛ زبانی که در اوج بلوغ خود در اثر Strata of Illusion تجلی یافته و جایزهٔ معتبر Loewe Craft Prize 2026 را برای او به ارمغان آورده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی، زندگی هنری پارک، تکنیک‌های او، و مفهوم اثر Strata of Illusion را در یک ساختار منسجم بررسی می‌کند.

زندگی هنری

پارک در سال ۱۹۸۲ در کره‌جنوبی به دنیا آمد و امروز به‌عنوان استادیار دانشگاه زنان سئول فعالیت می‌کند. مسیر هنری او از سرامیک سنتی کره‌ای آغاز شد، اما در دوران تحصیل در بریتانیا، با یک جملهٔ کلیدی مسیرش تغییر کرد:

«اگر قرار است کار سنتی بسازی، نیازی نیست در بریتانیا درس بخوانی.»

این جمله او را به سمت تجربه‌گرایی و ساخت زبان جدیدی در سرامیک سوق داد. پارک در Cardiff University تحصیل کرد و سپس BFA، MFA و PhD را در رشتهٔ سرامیک از دانشگاه Kookmin دریافت کرد. نقطهٔ تحول کار او زمانی بود که تصمیم گرفت کاغذهای روزمره را به‌عنوان مادهٔ اصلی آثارش انتخاب کند؛ کاغذهایی که پس از آغشته شدن به اسلیپ چینی و پخت در کوره، تبدیل به پورسلین سخت و ماندگار می‌شوند.

تکنیک و زیبایی‌شناسی

پارک با لایه‌گذاری کاغذهای آغشته به اسلیپ چینی، ساختاری می‌سازد که در ظاهر نرم و فیبری است اما در واقع کاملاً سرامیکی و سخت. این تکنیک باعث ایجاد بافتی منحصربه‌فرد می‌شود که در مجموعه‌های مختلف او دیده می‌شود:

• Artistic Stratum — بلوک‌های حجمی با لایه‌های رنگی که مانند مقطع زمین‌شناسی دیده می‌شوند.

• Wall Artistic Stratum — آثار دیواری که میان نقاشی انتزاعی و سرامیک معلق‌اند.

• Collapsed Form — فرم‌هایی که عمداً اجازه داده شده فروبریزند تا مرز میان کنترل و رهاشدگی آشکار شود.

در همهٔ این مجموعه‌ها، پارک با توهم ماده بازی می‌کند: چیزی که دیده می‌شود کاغذ است، اما آنچه واقعاً وجود دارد پورسلین است. این تضاد، هستهٔ زیبایی‌شناسی او را شکل می‌دهد.

تحلیل اثر Strata of Illusion

اثر Strata of Illusion نقطهٔ اوج زبان بصری و تکنیکی پارک است. این اثر یک «صندلی» است که از صدها لایهٔ کاغذ آغشته به اسلیپ چینی ساخته شده و پس از پخت، تبدیل به حجمی سرامیکی شده است. اما آنچه این اثر را متمایز می‌کند، فروپاشی کنترل‌شدهٔ بخشی از فرم است؛ بخشی که در کوره فرو ریخته و به‌عنوان بخشی از زیبایی اثر پذیرفته شده است.

○ توهم ماده

پارک با این اثر، ادراک بیننده را به چالش می‌کشد:

• ظاهر اثر: کاغذهای نرم و تاخورده

• ماهیت واقعی: پورسلین سخت و سنگین

این تضاد، همان «توهم لایه‌ها»ست؛ دعوتی برای بازاندیشی دربارهٔ واقعیت ماده.

○ فروپاشی کنترل‌شده

بخشی از صندلی عمداً فرو ریخته است. این فروپاشی نه نقص، بلکه بخشی از زبان اثر است؛ جایی که هنرمند کنترل را رها می‌کند و اجازه می‌دهد ماده رفتار خود را داشته باشد. این دوگانگی میان کنترل و رهاسازی، امضای شخصی پارک است.

○ زیبایی‌شناسی زمین‌شناختی

لایه‌های رنگی اثر، مانند مقطع سنگ‌ها یا رسوبات زمین دیده می‌شوند. این شباهت، عمق و تاریخ را به مادهٔ روزمره‌ای چون کاغذ می‌بخشد و آن را به سطحی از معنا ارتقا می‌دهد.

○ شیء کاربردی یا مجسمه؟

اثر یک صندلی است، اما آیا برای نشستن ساخته شده؟ پارک عمداً این مرز را مبهم می‌گذارد تا پرسش دربارهٔ کارکرد در هنر معاصر را مطرح کند. این ابهام، اثر را میان «شیء» و «مجسمه» معلق نگه می‌دارد.

برنده جایزه لوه Loewe

چرا Strata of Illusion برندهٔ Loewe Craft Prize شد؟

جایزهٔ Loewe Craft Prize به آثاری تعلق می‌گیرد که:

• مرز میان هنر و صنعت را جابه‌جا کنند

• نوآوری تکنیکی داشته باشند

• بیانیهٔ زیبایی‌شناختی تازه ارائه دهند

Strata of Illusion هر سه معیار را دارد:

• تکنیک کاملاً شخصی و نوآورانه

• فرم کاربردی با هویت مجسمه‌وار

• بازی ادراکی میان کاغذ و پورسلین

• فروپاشی کنترل‌شده به‌عنوان زبان هنری

این اثر از میان ۵۱۰۰ شرکت‌کننده از ۱۳۳ کشور انتخاب شد و جایزهٔ ۵۰ هزار یورویی را دریافت کرد.

سخن آخر

جونگجین پارک با اثر Strata of Illusion نه‌تنها تکنیک جدیدی در سرامیک معاصر معرفی کرده، بلکه پرسشی بنیادین دربارهٔ ماهیت ماده، ادراک و کارکرد مطرح کرده است. او با تبدیل کاغذ به پورسلین، مرز میان واقعیت و توهم را جابه‌جا می‌کند و نشان می‌دهد که هنر می‌تواند از ساده‌ترین مواد، پیچیده‌ترین مفاهیم را بسازد.