همه چیز در لباس

الهام از پارچه‌ها در سرامیک‌های سامانتا بریگل (Samantha Briegel)  

نوشته‌ی پائولا سینگر (Paola Singer) | پاییز ۲۰۲۵

سامانتا بریگل (Samantha Briegel)، سرامیست اهل ایالت تنسی، با آثار زنانه‌محور و لطیف خود، مرز میان طراحی مد، خاطره‌نگاری و عملکرد را در هم می‌ریزد. آثار او با الهام از هنرهای نساجی سنتی مانند لحاف‌دوزی (quilting)، بافندگی (weaving)، و گلدوزی ضربدری (cross-stitching)—که اغلب توسط زنان انجام می‌شده‌اند—ظروفی خلق می‌کنند که گویی لباس‌هایی برای بدن‌های خیالی هستند.

طراحی به سبک دوخت لباس

بریگل هر ظرف را مانند لباس یک بانوی جنوبی (Southern belle) تصور می‌کند: لایه‌لایه جزئیات، از تور و گل‌دوزی گرفته تا لبه‌های موج‌دار و گل‌های برجسته کوچک. این رویکرد نه‌تنها زیبایی‌شناسی زنانه را بازنمایی می‌کند، بلکه نوعی بازخوانی فرهنگی از نقش لباس در بیان هویت، خاطره و جنسیت است.

تکنیک‌های ترکیبی: از پارچه تا سرامیک 

او از پارچه‌های واقعی مانند تور یا مش پولک‌دار برای ساخت قالب‌های بافت‌دار استفاده می‌کند. پس از خشک شدن گچ، بافت پارچه روی قالب باقی می‌ماند و به ظروف چینی منتقل می‌شود. برای بخش‌های صاف‌تر، بریگل لباس‌های قدیمی را اسکن کرده و با نرم‌افزار ادوبی ایلاستریتور (Adobe Illustrator) چاپ‌هایی برای زیرلعابی طراحی می‌کند. این چاپ‌ها روی صفحات چینی اعمال شده و سپس به فرم‌های کاربردی تبدیل می‌شوند.

> «لباس‌ها حامل خاطره‌اند. من بافت‌ها و نقش‌هایی را که برایم معنا دارند، جمع‌آوری کرده‌ام تا در آثارم بازآفرینی‌شان کنم.» — سامانتا بریگل

عملکرد در دل زیبایی

با وجود ظاهر تزئینی و ظرافت‌های بصری، ظروف بریگل کاملاً کاربردی هستند. او از تکنیک‌های چرخ‌کاری و ساخت دستی برای خلق فرم‌هایی مانند فنجان‌های دیمپل‌دار، گلدان‌های جیب‌دار، و بشقاب‌های لبه‌دار استفاده می‌کند. این آثار نه‌تنها برای استفاده روزمره طراحی شده‌اند، بلکه تجربه‌ای لمسی و احساسی را نیز منتقل می‌کنند.

زندگی در مزرعه، خلق در انبار

بریگل در مزرعه‌ای چهار هکتاری در نزدیکی بالتیمور زندگی می‌کند. انبار مزرعه محل نگهداری کوره‌هایی است که آثارش را در آن‌ها می‌پزد. او علاوه بر خلق آثار، در مؤسسه هنر مریلند تدریس می‌کند و در جشنواره‌های ملی مانند جشنواره سفال آمریکایی شرکت دارد.

تحلیل مفهومی: بدن، ظرف، خاطره

در بیانیه هنری‌اش، بریگل به شباهت‌های زبان بدن و ظرف اشاره می‌کند—لبه ، شانه، شکم ، و پایه. او این فرم‌ها را مانند لباس‌هایی برای بدن‌های خیالی طراحی می‌کند. در آثارش، درزها استعاره‌ای از روابط انسانی‌اند: میان بافت‌ها، مواد، بدن‌ها و خاطرات.

منابع

1. Singer, Paola. “All Dressed Up.” American Craft, August 6, 2025. https://craftcouncil.org/articles/all-dressed-up  

2. Samantha Briegel’s official portfolio and artist statement. https://samanthabriegel.com  

3. American Pottery Festival, Northern Clay Center. https://northernclaycenter.org